Blog

Integracja sensoryczna (SI) to neurologiczny proces organizujący wrażenia płynące z ciała i środowiska, by mogły być wykorzystane w celowym działaniu. Gdy ten proces jest zaburzony, mówimy o zaburzeniach przetwarzania sensorycznego (SPD), które mogą znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie, rozwój i samopoczucie dziecka. Podczas gdy regularne sesje z certyfikowanym terapeutą SI są kluczowe, to środowisko domowe i codzienne aktywności stanowią fundament terapii. Dom to naturalne, bezpieczne miejsce, gdzie przez zabawę i zwykłe czynności możemy wspierać układ nerwowy dziecka w sposób spójny z założeniami terapii. Niniejszy przewodnik ma na celu wyposażenie Cię,

Nadwrażliwość dotykowa to nie kaprys dziecka, ale realny problem sensoryczny, w którym układ nerwowy nadmiernie i boleśnie reaguje na zwykłe bodźce – dotyk ubrań, mycie włosów czy przytulanie. To jedno z najczęstszych zaburzeń przetwarzania sensorycznego (SI), które bez wsparcia może znacząco wpłynąć na komfort życia, rozwój emocjonalny i społeczny dziecka. Ten obszerny przewodnik powstał, aby wyposażyć Cię, Rodzicu, w wiedzę, zrozumienie i praktyczne narzędzia do wspierania swojego dziecka. Omówimy kluczowe objawy, długofalowe skutki braku terapii oraz przedstawimy szczegółowy, bezpieczny plan działań i zabaw, które możesz wprowadzić w domu.

Dla dziecka z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego (SI) świat to nieustająca uczta (lub głodówka) bodźców, na którą jego układ nerwowy nie zawsze jest gotowy. Zadaniem rodzica i terapeuty nie jest odcięcie od tej uczty, ale mądre jej zaplanowanie. Tak, by „posiłki” sensoryczne były podawane we właściwym czasie, odpowiedniej ilości i formie, która służy rozwojowi. To właśnie jest istota diety sensorycznej.

Wyobraź sobie, że po całym dniu pełnym hałasu, dotyków, zapachów i ruchu, Twoje ciało i umysł domagają się odpoczynku. Kładziesz się do łóżka, ale zamiast upragnionej ciszy, w Twoim wnętrzu rozbrzmiewa prawdziwy festiwal wrażeń. Włoski pościeli drapią jak pokrzywy, dźwięk tykającego zegara odbija się echem w głowie, a poczucie własnego ciała w przestrzeni jest tak niepewne, jakbyś leżał na chybotliwej tratwie. Dla wielu dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego (SI) wieczór i noc to nie czas relaksu, ale kolejna, wyczerpująca sensorycznie walka.

Wyobraź sobie, że dźwięk odkurzacza jest jak świder wiercący się w czaszce, dotyk metki od koszulki przypomina drapanie papierem ściernym, a zwykłe bujanie na huśtawce wywołuje paniczny lęk przed upadkiem. Dla wielu dzieci ze spektrum autyzmu (ASD) taka jest codzienna rzeczywistość. Ich układ nerwowy inaczej odbiera, przetwarza i organizuje bodźce płynące z ciała i otoczenia. Zaburzenia integracji sensorycznej (SI) nie są jedynie „dodatkiem” do autyzmu – stanowią jego fundamentalny komponent, bezpośrednio wpływający na zachowanie, rozwój, naukę i relacje społeczne.

Wyobraź sobie, że próbujesz sięgnąć po kubek z herbatą w ciemnym pokoju. Robisz to sprawnie, nie przewracając niczego, bo twoje ciało wie, gdzie znajduje się twoja dłoń względem kubka, bez konieczności patrzenia. Ta niezwykła, często niedoceniana umiejętność, to właśnie propriocepcja – nasz układ czucia głębokiego.

Wyobraź sobie, że każde przejście po schodach to wyprawa w nieznane, a zwykłe bujanie na huśtawce wywołuje uczucie identyczne z jazdą ekstremalną kolejką górską. Dla dziecka z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego, a w szczególności z nadwrażliwością przedsionkową, codzienna rzeczywistość jest właśnie takim wyzwaniem. Układ przedsionkowy, nasz wewnętrzny system nawigacji i równowagi, odgrywa fundamentalną rolę w prawidłowym rozwoju ruchowym, emocjonalnym i poznawczym.